حالنامه

ورودی نواب صفوی، پایین پای مشهد ، درب جنوبگان حرم رضوی ،ورودی غریبی است.غالبا هر ساعت سه الی چهار میت با تشییع کنندگان و اشک ریزندگان به انجا می آیند.

آدم ها طوری وارد حرم می‌شوند انگار تسلیم شده اند.انگار هر میتی را که به دریای مهربانی اقا علی بن موسی الرضا ع می‌زنند و جانش را شستشو می‌دهند می‌خواهند بگویند دیدی آخر کار به دست خودت به اتمام رسید.

من از حال اموات خبر ندارم.این بر می‌گردد به زندگی شان که چقدر با امام رضا جان، مانوس بوده باشند. والا ورودشان مثل کودکی که وارد بازار بورس و معاملات شده، نامانوس و غریب خواهد بود. و اما تشییع کنندگان از اتصال قطره ای به دریای وجود باریتعالی ،خرسندند. دلشان آرام است و میت خود را آمرزیده می‌دانند.

مهربانی امام جان، بسیار فراتر از خیال من و شماست.با همه مهربان و دلسوز است و با اموات بیشتر.