حالنامه

کارم به جایی رسیده که تشخیص میدم اعتیاد به بلاگفا ، راس خطاهاست. واقعا چرا اینقدر برای بروز نگه داشتن وبلاگهامون، تلاش می‌کنیم؟ چرا پس زمینه ی ذهنمون اینه که فعال یودن وبلاگ یعنی زنده بودن خودمون؟

اگه نوشتن خوبه که خوبه ،نیاز نیست به عده ی خاصی در بلاگفا ثابت بشه. بر عکس مرضه که نمیتونیم فاصله بگیریم. بنظرم باید مثل بقیه ی عادت های مخرب ، از کم شروع کنیم.تا ماهی یکبار یک پست و بعد هم بریم به زندگیمون برسیم.

دروغ چرا ،اینجا حاجت میده . اما اصالت یعنی رهایی و آزادی از هر قید و بندی .موافقین؟🙃

پی نوشت

با یک خواننده افتادم سر لجبازی .اینه که مدتی ،شایدم دیگه ننويسم. بدرود و صد درودتان