امروز از آن روزهاییست که همه چیز بر وفق مراد است.

هیج خواسته ای ، هیچ نگرانی ، هیچ دلواپسی ، هیچ کاری ، هیج دلتنگیی

اذیتم نمیکنه.

یک حالت بلاتکلیف ، متوقف ، خنثی ، خوش ، خلسه بهم دست داده

شبیه یک فضانورد که تو جو زحل یا مشتری یا ونوسه و همه ی دوربین های جهان روش زوم هستند.

هیچ تکونی نمیخوره و فقط با موندن تو خلا شهرت و محبوبیت و نعمت و عشق و حال بهش سرازیره.

کسی اگر این حال رو تجربه کرده بگه راه برون رفت ازش چیه؟! یعنی بهش ساخته؟ چکار کرده؟