چنین حالی ام!
امروز از آن روزهاییست که همه چیز بر وفق مراد است.
هیج خواسته ای ، هیچ نگرانی ، هیچ دلواپسی ، هیچ کاری ، هیج دلتنگیی
اذیتم نمیکنه.
یک حالت بلاتکلیف ، متوقف ، خنثی ، خوش ، خلسه بهم دست داده
شبیه یک فضانورد که تو جو زحل یا مشتری یا ونوسه و همه ی دوربین های جهان روش زوم هستند.
هیچ تکونی نمیخوره و فقط با موندن تو خلا شهرت و محبوبیت و نعمت و عشق و حال بهش سرازیره.
کسی اگر این حال رو تجربه کرده بگه راه برون رفت ازش چیه؟! یعنی بهش ساخته؟ چکار کرده؟
+ نوشته شده در دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵ ساعت 15:30 توسط رضوان
|
برای انتقال احوالاتی که گنجایشی در روح و جسمم ندارند اینجا را برگزیدم.